ഒരിക്കലെങ്കിലും ജീവിതത്തിലേക്കു
മുഖം തിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്
സന്ധ്യയും രാവും
പ്രതീക്ഷകളും പ്രണയവും
കണ്ണീരും പുഞ്ചിരിയും
പൂക്കളും മഴയും പുഴയുമൊക്കെയാണ്
അതു തോന്നിപ്പിക്കുക
കറുപ്പും വെളുപ്പുമിടകലർന്ന
നിറഭേദങ്ങൾക്കുമപ്പുറം
കലമ്പലുകളുതിരുന്ന ഒരു ലോകമുണ്ട്
കാത്തിരിപ്പും വ്യഥകളുമായി
മരവിച്ച മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ
തനിച്ചായൊരു പക്ഷിയുടെ
പ്രലാപങ്ങലുണ്ട്
പാട്ടും നൃത്തവും തിളച്ചുമറിയുന്ന
നിശകളിലെങ്ങോ
വിങ്ങിപ്പൊട്ടിയൊരു നിലവിളിയുണ്ട്
ചിതറിവീഴുന്ന കാറ്റലകലിലൂടെ
കുതിച്ചുപായുന്ന മിന്നൽ വേഗങ്ങളുണ്ട്
ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും
ഉരുണ്ടും മറിഞ്ഞും
കലങ്ങിയൊഴുകുന്ന വെള്ളപ്പാച്ചിലുകളുണ്ട്
തിരഞ്ഞു തിരഞ്ഞ്
കണ്ണിലെ വെട്ടം തീരും വരെ
പരതിത്തീർന്നൊരു ജീവിതമുണ്ട്
ചുരത്താൻ മറന്ന മുലപ്പാലും
കിടക്കാൻ കൊതിച്ച ഹൃദയവുമുണ്ട്
എന്നിട്ടും,
രാപ്പക്ഷി ഇപ്പൊഴും
നിലാവിനേയും കാത്തിരിക്കുന്നു.
